من تازگی ها یک طوریم شده و آن این که خیلی نمی توانم بیایم اینجا،صفحه ی مدیریت

    کاربر را باز کنم و بنویسم.شاید به این دلیل که چند وقتی است دلم نوشتن شبیه آن دفتر

    خاطرات را می خواهد که البته بیشتر کلنجارهای ذهن پراکنده ام بود تا چیز دیگری.

    اما خوب این جا نمی شود چون رنگ طوسی یک نواختش رنگ همه ی لحظه های من

    نیست.این است که چند روز پیش به سرم زد یک وبلاگ دیگر هم درست کنم و هر چی که

    به ذهنم رسید را زیاد و بی نظم بنویسم.این کار همیشه برایم لذت خاصی دارد چون تا حد

    خوبی از دست پراکندگی فکر و احساسم راحت می شوم.

    به خصوص این که تازگی این سایکو را هم نازنین معرفی کرد و من حسابی پرانگیزه تر شدم.

    چون حال درست کردن دستی یک وبلاگ دیگر را نداشتم.فقط بدیش این است که بلاگ اسکای

    ندارد و بقیه ی آن هایی را هم که حمایت می کند یک مشکلی دارند بنابراین فعلا تعطیل مانده

    تا بعد.

    پ.ن:عید هم مبارک.به هر حال به نظرم زمینمان کار مهمی کرده که یک دور دیگر هم دور

    خورشید زده است و این که من بهار را دست کم خیلی بیشتر از زمستان و تابستان

    دوست دارم.

    پ.ن:ضمنا من متاسفم به خاطر این سیستم تایید نظر.ناچار شدم!